Het was raar om daar niet meer alleen te staan. Jarenlang kwam hij hier al. En in die jaren leerde hij omgaan met de racties van de mensen die langs hem liepen. Het spugen, het schelden, het lachen.

Maar dit was raar.

Zijn stem was niet meer te horen tussen al die duizende stemmen. Zijn spandoek viel in het niet bij andere grotere spandoeken.

Nu lag het voor de hand om op dat moment weg te lopen. Gedesillusioneerd. Want al dat roepen van hem had er niet voor gezorgd dat nationale regeringsleiders naar hem luisterden of dat de stadsbestuurders hem zelfs opmerkten. En had er al helemaal niet voor gezorgd dat het plein nu vol stond. Dat wist hij zeker, want niemand had hem gegroet of ook maar even aangekeken voordat ze zich bij hem aansloten.

De enigen die hem overigens goed kenden, waren de agenten die op hun vaste dagen, vaste rondes door de stad liepen. Zij bemoeiden zich nooit met hem, want hij zorgde nooit voor overlast, maar zij groetten hem. En 1 van hen, een vrouw, bracht de man zelfs regelmatig een kop koffie en een donut. Dan hadden ze een kort gesprek over het weer en vervolgens moesten ze allebij weer aan het werk.

Op dit moment was de politie in geen velden of wegen te bekennen. En de man stond inderdaad op het punt om de benen te nemen.

Maar voordat hij ook maar de kans kreeg het bijltje erbij neer te gooien, voordat hij zich door de mensenmassa heen kon wringen, voordat hij op de hoek van het plein aan kon komen om een fastfoodburger naar binnen te duwen, lang voor dat moment, was ineens iereeen verdwenen. Hand in hand, arm in arm, lachend, zingend, bellend. De spandoeken bleven liggen op het plein.

En hij als enige roepend voor vrede.

Niet alleen is a post from Joramir schrijft.

in mijn hand in mijn hand
koffie en iets om te eten

kijken

ik zag mijn scherm
ik dacht niet na
in mijn hand in mijn hand
koffie of zoiets
en iets om te eten

het maakt niet uit

maar

IK DACHT NIET NA

ik zag beweging en woorden ik dacht niet na
ik keek naar mijn scherm
koffie in mijn hand
en ik
ik wilde eens wat anders

maar

auto's razen voorbij mijn raam
moeders praten zo hard dat ik het hoor
het geluid van vallende kinderen
en de zon die onder gaat

zonder jas naar buiten
sjaal om
kijken wat de avond in petto heeft
en gaan

Ik dacht niet na is a post from Joramir schrijft.

En het moet beter
En niet kapot
En het moet grappig
En niet ironisch
En dat en dit en zus en zo
Moet ook

En een lullige lamp, maakt al snel theater
Een fijn gesprek met opa, maakt al snel sentiment
Even kijken naar de buurman, kan geen kwaad
Maar dat spreekt voor zich

Want iedereen is al eens met zijn kop op tv geweest
En iedereen heeft zijn 15 minuten roem al gehad
En waar wachten we dan nog op?
Wat maakt het nog de moeite waard?

Wat nu?

Een lullige lamp is a post from Joramir schrijft.

Schemer, schemer
De circus trein verlaat de stad
Waar ben je nu lieve Billy?

We zullen niet meer samen dansen op het touw
Niet meer oog in oog staan met de leeuwen
We zullen de rook en het vuur niet inademen
In de piste

Hangend aan de trapeze
Mijn polsen wachtend op jouw handen
Twee waaghalzen hoog boven de doodsmuur
Jij gooit het mes dat centimeters van mijn hart blijft steken
Schemer

Maneschijn, maneschijn
Het licht dat in je ogen was is weg
Daglicht, daglicht
Dat wat jij in mij aanstak blijft

De trein zal zonder jou reizen vannacht
De trein die alsmaar doorgaat
De zwarte rook die de avondschemer brandt
Miljoenen sterren die boven ons schijnen alsof iedere ziel, levend en dood
Verzameld is door een God om te zingen over jou

Schemer, schemer
Leeg zijn de velden
Waar ben je nu mijn knappe Billy?

Het laatste circus is a post from Joramir schrijft.

Ik denk hieraan en ik denk aan persoonlijke geschiedenis
Voorzichtig nu
Ik adem zo diep als de film waarheid wordt
Als alle sterren draaien
Steeds weer
Hij kijkt me in mijn ogen zegt dat hij denkt aan aftellen, 3-2-1
Voor altijd

Ik schreeuw dat ik zal leven tot het einde der tijden
Voor altijd
De lucht splijt open tot een stomme rode schedel
Ik laat mijn hoofd hangen want alles is voorbij nu

En er zal nooit genoeg geld zijn
En er zal nooit genoeg drugs zijn
En ik zal nooit oud worden
Er zullen nooit genoeg kogels zijn
Er zal nooit genoeg seks zijn
En ik zal nooit oud worden
Dus ik zal nooit high worden
En ik zal nooit triest zijn
En ik zal nooit oud worden

Voorzichtig nu

De maan vloeit over de randen van de aarde dat komt door jou
Steeds weer
En ik ben wakker in het lichttijdperk dat komt door jou
Voorzichting zijn nu
Ik kijk naar de toekomst stevig als een rots dat komt door jou
Steeds weer

Ik wil hier zijn en ik wil daar zijn
Net als jij leven, net als mij leven
Voor altijd
Doe mijn handschoenen aan en begraaf mijn botten in het moeras
Voor altijd
Denk aan mijn ziel maar ik heb niets nodig behalve het gerinkel van de bel in de pure schone lucht

En ik ren op en neer in de straat van het leven
En ik zal je nooit laten sterven
En ik zal nooit oud worden
En ik zal nooit
Ik zal nooit
Ik zal nooit oud worden

Nooit oud worden is a post from Joramir schrijft.

Herinneringen stapelen zich op
De jonge voetbalspeler weet nog net hoe hij die bal achter de doelman heeft gekregen
De oude schrijver herinnert zich de dag dat hij kind was
Als we niet meer weten hoe het er 50 jaar geleden aan toe ging
Kunnen we net zo goed opnieuw beginnen

Verhalen, nostalgie, sentiment, romantiek
Harde werkers, nuchtere Hollanders, beleefdheid
Gedragsregels, opbouw, rebelie, bedachtzaam
Antwoorden op vragen die we niet meer stellen
Een beetje uit de tijd
Niet mee kunnen met het tempo van deze tijd

Maar Seth zegt:
Deze wereld is zijn ziel kwijt
En is daar naarstig naar op zoek

Vergrijzing, herinneringen en verhalen is a post from Joramir schrijft.

Alle grote muzikanten stierven op hun 27e of eerder, zeggen ze.

Maar kijk dan naar Johnny Cash, Bob Dylan, Neil Young, Neil Diamond, Leonard Cohen, The Stones, McCartney.

Nog geen idee is a post from Joramir schrijft.

liedje is a post from Joramir schrijft.

OPEN AAP ik ook niet meer is a post from Joramir schrijft.

OPEN AAP dood door herhaling #1 is a post from Joramir schrijft.